Half jaar niks nieuws kopen: identiteitscrisis steekt de kop op

Consuminderen: ik koop een jaar geen nieuwe spullen en zit nu precies op de helft.

Pak de champagneglazen maar! Want mijn ‘buy nothing new jaar’ is na vandaag officieel over de helft! Zo gezellig als het nu is, zo was het zeker niet de hele tijd. Helemaal in maand vijf zat ik in zak en as omdat ik even helemaal de weg kwijt was.

Opfriscursus van mijn kringloop-challenge

Nog even voor iedereen die later is ingeschakeld of waarbij het even helemaal is weggezakt ;). Ik koop een jaar geen nieuwe spullen. Geen nieuwe kleding, geen nieuwe hebbedingen, geen nieuwe meubels en ook geen nieuwe elektronica. Ik dompel mij dus helemaal onder in de wereld van tweedehands (mijn hobby) en tegelijk onderzoek ik nieuwe manieren van consumeren. Moet ik iets echt hebben? Of zou ik het bijvoorbeeld ook kunnen huren, lenen of delen.

Leuke uitdaging, hoezo dan toch een crisis?

Een groen leven zonder spruitjeslucht. En met een beetje glamour. Dat is wat ik beoog. Dus voor zaken die ik écht nieuw moet kopen, zoals verzorgingsproducten, schoonmaakmiddelen, maar ook ondergoed en sokken onderzoek ik hoe ik dit duurzamer kan kopen en gebruiken. Want als je echt wil verduurzamen dan moet je op alle fronten aan de slag met je lifestyle. En daar ging het dus even mis in mijn hoofd.

Van het groene pad af: dit past niet bij mij!

Het is mei als een vriendin aan mij vraagt: vind je het nog wel leuk? Ben jij niet te veel die donkergroene kant op aan het schieten? En ze heeft gelijk. Niks nieuws kopen vind ik een eitje. Ik moet wel bekennen dat de coronatoestand -en het hierdoor ontdekken van een nieuwe ‘slow living lifestyle’- het wel makkelijker maakt (want minder prikkels). Ik heb minder nodig en als gepassioneerd kringloopster vind ik altijd wel een schat. Ook heb ik heb de mazzel dat er nog niks groots in huis stuk is gegaan (fingers crossed). Maar met het aanmeten van die eco lifestyle -voor de dingen die ik wel nieuw koop- gaat het minder lekker. Van plasticvrij tot eigen schoonmaakmiddelen maken tot vegan-prodcuten. Hoe meer ik mij verdiep, hoe meer ik de weg kwijtraak en mij vaker afvraag: wat vind ik belangrijk?

Dit ben ik: groen met gemak

Om de mist in mijn hoofd te klaren doe ik -op de valreep van het eerste half jaar van mijn challenge- nog ‘even’ een opleiding tot klimaat coach bij Klimaatgesprekken, spreek ik met duurzame experts en doe ik beste mindfulness-oefening van mijn leven. Het hele huis wordt eigenhandig volgens de Marie Kondo methode opgeruimd. Want een opgeruimd huis, is een opgeruimd hoofd en die scherpte heb ik nodig in deze fase van mijn challenge. Al deze inspanningen leiden tot een aangescherpt masterplan en checklist: zo wil ik eco-bewust consumeren. Bekijk mijn eco-checklist hier (en gebruik ‘m gerust)!

Mijlpaal: geen buikpijn nadat ik mijzelf heb durven uitspreken

Het is juni en het ergste van mijn persoonlijke crisis lijkt achter de rug. Ik begin weer meer grip te krijgen op mijn duurzame zaak. En voor het eerst merk ik dat ik een discussie niet uit de weg ga. Ik sluit mij aan bij ‘de kerk’ van Babette Porcelijn (De Verborgen Impact) en voor het eerst durf ik hardop te zeggen dat ik niet tegen plastic ben. Uiteraard wel tegen zwerfplastic en microplastics, maar als gedreven afvalschelder duf ik te zeggen dat goed -bij voorkeur gerecycled- plastic verdomde handig kan zijn. En ook de vegan-beweging laat ik voorlopig aan mij voorbijgaan, hoewel diervriendelijk en dierproefvrij wel mijn volledige aandacht hebben en ik steeds vaker kies voor plantaardig op mijn bord. Niet iedereen is het met mij eens, maar ik kan het steeds beter uitleggen – en de kritiek daarna loslaten ;).

Hoe houd je het nog eens zes maanden spannend?

Niks nieuws kopen, dat blijft mijn focus voor het komende half jaar. Maar omdat hergebruik mij steeds makkelijker afgaat, is er ook ruimte in mijn hoofd om op andere vlakken aan de slag te gaan met mijn duurzame lifestyle (zonder spruitjeslucht uiteraard). Ik wil mijn niks-nieuws challenge op de proef stellen en kijken of we het huis kunnen restylen, uiteraard zonder nieuw te kopen. Wie echt minder negatieve impact wil maken, moet op alle onderwerpen aan de bak: thuis, onderweg en op mijn bord. Daarom wil ik komend half jaar verder onderzoeken hoe we thuis energie kunnen besparen (en zonnepanelen onderzoeken) en ik wil kijken hoe ik mijn flexitariër-bestaan verder kan opschalen.

Bekijk meer over mijn buy nothing new challenge.

Bekijk mijn ervaring na 1 maand challenge: 8 x dit raad je nooit als je aan een ‘buy nothing new jaar’ begint.

Bekijk mijn ervaring na 66 dagen: heb ik blijvend een nieuwe gewoonte aangeleerd?

Bekijk mijn ervaring na 100 dagen: niks nieuws kopen, dit steek ik ervan op.

Van dingen kopen wordt niemand gelukkig, dus waarom doen we het dan zoveel?

Gelukkiger leven door juist minder spullen te kopen en vaker tweedehands te kopen.

Onlangs bleek wéér uit een studie dat dingen kopen niet tot geluk leidt. De conclusie van deze Harvard-studie is dat consumenten zich juist ongelukkig en ‘fake’ voelen omdat ze zich toch niet kunnen identificeren met het beeld dat het luxe-merk schetst. Vandaag is het de Internationale Dag van het Geluk en vraag ik mij af: waarom meten niet meer mensen zich een kringloop-lifestyle aan zoals ik?

Zin om iets nieuws te kopen? Doe het niet!

Met een ‘buy nothing new year’ en een aardige community gelijkgestemden op Instagram kan ik als ervaringsdeskundige stellen: van kopen wordt niemand gelukkig, van dingen doen des te meer. De belofte om niets nieuws te kopen, werkt enorm verbindend en het zoeken van alternatieven zoals tweedehands, ruilen of huren, geeft veel meer energie dan de simpele druk op de knop om quick and dirty iets nieuws te kopen.

Gelukkig door dingen niet (meer) te kopen

Kun je jezelf meer geluk aanmeten met de dingen die je niet (meer) koopt? Mijn ervaring is van wel. Maar dat is N=1. Als ik dieper inzoom en in de jaarlijkse geluksmeting duik van het Centraal Bureau voor de Statistiek, dan lees ik dat het hebben van ‘een onbaatzuchtig karakter’ bijdraagt aan een groter geluksgevoel. En laat ruilen, weggeven en spullen uit de kringloop een tweede leven geven nou de kern zijn van een duurzamer consumptiepatroon.

Niet nieuw kopen: goed voor milieu, portemonnnee én geluksgevoel

Een goed inkomen en goede relaties vormen -naast een goede gezondheid- de pilaren van een gelukkig leven, blijkt uit hetzelfde onderzoek. Mijn ervaring is dat de gewoonte om vaker tweedehands te kopen positief bijdraagt aan het verstevigen deze twee fundamenten.

Tweedehands spullen zijn goedkoper waardoor je aan het eind van de maand meer inkomen overhoudt. Daarnaast heb ik -millennial met navelstreng verbonden aan mijn smartphone- voor de verandering veel meer (fysiek) contact met al die kopers en verkopers aan de deur. (Ook al is het door Corona de aanloop momenteel even wat minder). Al dat speuren, houdt mij behoorlijk actief en vaker uit de kroeg, dus dat het op lange termijn beter voor mijn gezondheid is, sluit ik ook niet uit.

Doe je het niet voor het milieu of de portemonnee, misschien is het inzicht dat je je geluksgevoel kunt verhogen door duurzaam te consumeren vandaag een mooie motivatie om een bezoekje te brengen aan een Kringloopwinkel.

Bekijk meer over het onderzoek ‘waarom dure spullen juist voor een rot gevoel zorgen’.

Bekijk meer over mijn challenge: een jaar lang niets nieuws kopen.

Photo credits: luizclas, Pexels.com. Bron: CBS.

66 dagen nodig om ‘buy nothing new’ gewoonte aan te leren?

Niets nieuws kopen, went dat ooit? Een goede nieuwe gewoonte.

Het duurt gemiddeld 66 dagen om een nieuwe gewoonte aan te leren, zoals sporten, een dieet of stoppen met roken. Maar hoe zit het met wennen aan de gewoonte om niets nieuws meer te kopen? Hiervoor is geen wetenschappelijk bewijs, maar deze ‘patient zero’ heeft wel wat conclusies vanuit haar praktijkonderzoek :).

Minder cravings, maar gekke gedachten blijven

Als ik terugkijk op de afgelopen 66 dagen, dan heb ik in totaal twee keer echt een enorme drang gehad om iets te kopen. Dit was vooral in de eerste maand van mijn challenge. Hieruit concludeer ik dus dat de drang afneemt. Wat ook enorm helpt, is dat het vinden van alternatieven zoals tweedehands, ruilen of een andere creatieve list, meer tijd kost. Daarnaast blog ik natuurlijk ook nog over dit avontuur. Dus ik heb letterlijk ook minder tijd gekregen om erover na te denken, laat staan om eraan toe te geven.

Er gebeurt wel iets anders geks bij minder consumeren

Ondanks dat ik dus een groot deel van mijn vrije tijd bezig ben met mijn challenge en blog en deze echt niet vergeet, is mijn eerste gedachte vaak nog wel ‘leuk, laten we het kopen’. Een bizarre gewaarwording. Het is dus niet zozeer dat ik per se een aandrang voel om te kopen, maar het is wel het eerste wat in mij opkomt als we iets nodig menen te hebben. Deze gedachte en eerste reactie had ik toen mijn man een heel goed idee had voor een nieuw, duurzaam koffiezetapparaat, maar ook toen ik een waanzinnige glitter jumpsuit in een etalage zag staan. Het duurt dan echt een seconde -of twee- voor ik dan bedenk: ‘ o nee natuurlijk niet, ik koop een jaar niets nieuws.’ Ik vergelijk deze impuls met de vaste route die je elke dag naar school of werk aflegt. Ook al heb je inmiddels een snellere route gevonden, je eerste gedachte gaan toch uit naar de route die je jarenlang hebt genomen. Does that make any sense?

Bekijk ook de blogpost: ‘de acht dingen die ik vooraf nooit had gedacht bij het doen van deze challenge’

Duurzamer leven: wat ervaren anderen?

Bekijk ook de ervaringen van anderen en lees de comments in de Instagram-post hieronder.

Photo credits: Godisable Jacob, Pexels.